సంచికలో తాజాగా

పాఠకుల అభిప్రాయాలు

  • From డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్ on జ్ఞాపకాల పందిరి-7

    బాగుంది మిత్రమ మీ దోస్తీ ములాఖాత్ సందర్భం🌷👍

    _____శ్రీ బేగ్.
    ….. హిల్ కాలనీ
    నాగార్జున సాగర్

    Go to comment
    2020/05/25 at 2:39 pm
  • From sagar on గ్రీష్మ గీతం..!!

    ప్రస్తుత పరిస్ధితిని బాగ వర్ణించారు సర్ . అభినందనలు.

    Go to comment
    2020/05/25 at 1:46 pm
  • From డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్ on జ్ఞాపకాల పందిరి-7

    ఇలాటి అనుభవాలు మనఊరిలో చాలా జరిగాయి ఉదాహరణకు రాంర్లంక హోటల్కు వెళితే ప్లేటు కడిగేట్లయితే ఇస్తామనేవారు లేకపోతేసత్తుప్లేట్లో ఇచ్చే వారు కొంతకాలానికి నేనుఇల్లు కడుతున్నాను సేమ్ పర్సెన్ తాపీ పనికివచ్చాడు మనింటిదగ్గరే అన్నం తినే పరిస్థితి వచింది ……ఇలాటి సంఘటనలు ఈమధ్యకాలంలో చాలా జరినవి ఇప్పుడు కృష్ణమూర్తి గారు ఎలావున్నారు అంటుంటాడు గతంలో అరేఒరే అనేవారు ఇప్పుడేమో మర్యాదగా పిలుస్తున్నారు ఇప్పుడు జ్ఞాపకాల పందిరిలో మీఅ నుభవాలు చెబుతుంటే నాకదే గుర్తుకొచ్చింది.

    _____కృష్ణ మూర్తి.కానేటి
    హైదరాబాద్ (దిండి )

    Go to comment
    2020/05/25 at 1:28 pm
  • From డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్ on జ్ఞాపకాల పందిరి-7

    Sorry br… నీకు ఇలాంటి అనుభవం ఎదురు అయినందుకు చాలా బాధాకరంగా ఉంది. ఇది హర్షించదగినది కాదు.. ఉపేక్షించకుండానువ్వు చెప్పిన సమాధానం నాకు చాలా నచ్చింది. బాగా చేసారు

    _____డా.బి.ఎం.ఎస్.శంకర్ లాల్
    సీనియర్ డెంటల్ సర్జన్
    చందా నగర్
    హైద్రాబాద్

    Go to comment
    2020/05/25 at 1:14 pm
  • From డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్ on జ్ఞాపకాల పందిరి-7

    wonderful storys sir కథ వ్రాయడానికి కలము అవసరం,కవిత వ్రాయడానికి కసి తో కూడిన మనస్సు అవసరం,వీటితోపాటు ప్రోత్సాహించే వ్యక్తులు అవసరం.అదే మీకు కిరీటం సార్

    _____రేవ్.ఎం.గాబ్రియేల్
    బాప్టిస్టు చర్చి
    గుంటూరు *

    Go to comment
    2020/05/25 at 12:51 pm
  • From కస్తూరి మురళీ కృష్ణ on చూపుడువేలు కాక మిగతా నాలుగు వేళ్ళు

    Comment by poetess v n manjula
    👆🏽 చదివాను సార్.. చాలా చాలా గొప్పగా వివరించారు… వాస్తవాన్ని కళ్ళకి కట్టిచూపించారు..
    ఎవ్వరినీ నొప్పింపకుండా చెప్పగలగడం గొప్ప విషయం..
    నాలుగు + ఒకటి= ఐదు వేళ్ళ సమాహార హస్తంతో కలిపి వందనాలు..🙏🏽🙏🏽

    Go to comment
    2020/05/25 at 12:45 pm
  • From vidadala sambasivarao on చూపుడువేలు కాక మిగతా నాలుగు వేళ్ళు

    కరోనా నేపథ్యంలో కథ రాయడం సులభమే.కానీ,”మర్కజ్”ని ఆధారం చేసుకుని హిందూ ముస్లిం సమాజాల మనసులను నొప్పించకుండా…ప్రస్తుత పరిస్థితులలో కథనాన్ని నడిపించడం ఎంతో కష్టం.ఈ క్లిష్టమైన పరిస్థితులలో సామాజికంగా విభిన్న వర్గాల మధ్య సానుకూలతను…సమైక్యతను పెంపొందించే దిశగా రచయిత తన కలాన్ని ముందుకు నడిపించాలి.
    శ్రీ మురళీకృష్ణ గారు సాహితీ రంగంలో తన సుదీర్ఘ ప్రయాణాన్ని ఈ కధ రాయడం ద్వారా మరోసారి నిరూపించుకున్నారు. భారతదేశం లౌకిక రాజ్యమని ఈ కధ ద్వారా స్పష్టంగా తెలియజేశారు.
    శుభాభినందనలు సర్.
    కళాభివందనములతో
    విడదల సాంబశివరావు.

    Go to comment
    2020/05/25 at 12:39 pm
  • From డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్ on జ్ఞాపకాల పందిరి-7

    జనగామ డాక్టరుకు మీరు అంటించిన సున్నితమైన చురకలు వారిలో మార్పుకు దోహదపడ్డాయి,అందుకు మీకు ధన్యవాదాలు.అయినా అభివృధ్ధి చెందుతున్న మన దేశంలోఈ కులవివక్ష తుడుచుకు పోవటమన్నది చాలా కష్టమన్నది నా భావన.

    ___బొందల నాగేశ్వర రావు
    రచయిత
    చెన్నై*

    Go to comment
    2020/05/25 at 12:31 pm
    • From డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్ on జ్ఞాపకాల పందిరి-7

      అవును…
      మీరన్నది నిజం.
      ఏమో మార్పు వస్తుందేమో.
      ఆశా జీవులుగా వుందామ్.
      మీ స్పందనకు ధన్యవాదములు.

      Go to comment
      2020/05/25 at 12:32 pm
  • From డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్ on జ్ఞాపకాల పందిరి-7

    సార్ నమస్తే! మీ కులమేంటి అనడిగిన ఆయనకు మీరు చెప్పిన ఘాటైన సమాధానం చెంపపెట్టులా ఉంది (తప్పుగా భావిస్తే క్షంతవ్యురాలిని). కులసమస్య సమసిపోయినపుడే సమాజం బాగు పడుతుంది సార్. పేరుకే మనది ప్రజాస్వామ్య దేశం. ఏ స్థాయిలో ఉన్నా కులవివక్ష వలన నేడు సమాజంలో ఎన్నో అరాచకాలు జరుగుతున్నాయన్నది స్పష్టంగా కనిపిస్తుంది. ఏదేమైనా మీరు, ఆయన స్నేహితులుగా మిగలడం కొసమెరుపు. చాలా బాగుంది సార్. 👌👏🙏💐

    _____ఆకునూరు విద్యా దేవి
    రచయిత్రి
    హనంకొండ

    Go to comment
    2020/05/25 at 11:08 am
  • From డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్ on జ్ఞాపకాల పందిరి-7

    👌👍
    శాస్త్రసాంకేతిక రంగాల్లో మనం సాధించిన ప్రగతి ఉహించలేనిది. అయితే అది ఇప్పుడు వరమా? శాపమా? అనే సందిగ్ధం లో మానవాళి పడింది. కారణం శాస్త్రవిజ్ఞానం ఏస్థాయిలో పెరిగిందో ఏస్థాయిలో మానవత్వం పెరగలేదు సరికదా తిరోగించింది అని చెప్పొచ్చు. మనుష్యుల మధ్య భేదాలను పెంచి లాభపడే వాళ్ళు చాలా ఎక్కువయ్యారు. మానవత్వం పెంచడం ఒకటే మార్గమని నాఉద్దేశ్యం. ప్రస్తుత పరిస్థితుల్లో అది కష్టమేమో అనిపిస్తుంది. నాలో ఉన్న అహంకారం సాటి మనిషిని సమానంగా చుడనివ్వదు. ఏకులమైనా, మతమైనా, దేశమైనా. సొంత తమ్ముణ్ణి కూడా వివక్షత తో చూస్తారు. . మీలాంటి విజ్ఞులు సమస్య పరిష్కారం చూపాలి.

    .___Er.Satyanarayana
    B H E L
    Hyderabad

    Go to comment
    2020/05/25 at 10:50 am
  • From డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్ on జ్ఞాపకాల పందిరి-7

    [25/05, 08:23] Bulli(Lakme Nandana): Don’t know when this discrimination ends.Very sad to hear about your experience in this regard.
    [25/05, 08:25] Bulli(Lakme Nandana): I teach my students not to value persons by their caste
    [25/05, 08:27] Bulli(Lakme Nandana): Some where everyone will come across such discriminations but we should keep on going by proving ourselves

    ____mrs.Laxmi Nandana
    English teacher
    Rajahmundry

    Go to comment
    2020/05/25 at 8:31 am
  • From డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్ on జ్ఞాపకాల పందిరి-7

    Good morning Dr Prasad garu Very good experience in your career one good thing I have one Cristian friend one Muslim we three are going every where.they put Three Mascatairs (thee monkeys) name my father also not asking to his employees what is your cast for job they won’t ask specific cast.all are equal in our society men and women only

    _____S.Rajeswara rao
    Hyderabad (Nagarjuna sagar)

    Go to comment
    2020/05/25 at 8:22 am
  • From Jhansi koppisetty on జ్ఞాపకాల పందిరి-7

    ఇది మన దేశానికి తరతరాలుగా పట్టిన జాడ్యం.. మన అగ్రకులాలవారి నరనరాన జీర్ణించుకుపోయిన అహం… మీరేమిటోళ్ళు అని ప్రశ్నించటానికి చదువుకున్నవారు కూడా మినహాయింపు కాదు. ఇప్పటికీ మా అమ్మగారు నా స్నేహితులెవరయినా వచ్చి వెళ్ళాక వాళ్ళేమిటోళ్ళే అని ప్రశ్నిస్తారు. మనిషి ఔన్నత్యానికి కొలమానం గుణమే కాని కులం కాదని గ్రహించరు. అయితే ఒక డాక్టరు హోదాలో వున్నవాడిని కూడా అడగటం మటుకు ఆశ్చర్యమే🤔🤔🙄

    Go to comment
    2020/05/25 at 7:48 am
    • From డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్ on జ్ఞాపకాల పందిరి-7

      ఝాన్సీ గారూ
      మీ నిశ్కల్మశ స్పందన
      అభిననంద నీయం.
      ధన్య వాదాలు మీకు.

      Go to comment
      2020/05/25 at 10:16 am
  • From డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్ on జ్ఞాపకాల పందిరి-7

    మీరు చూస్తుండగానె
    సమస్య మొలిచింది

    సీరియస్గా నిలిచింది
    చివరకు తలవంచింది

    నిజంగా ఇప్పటి వరకు మీ
    జీవితంలో..మరపురాని సన్నివేశం… రాసిన తీరు
    సందర్భాన్ని రక్తీ కట్టించింది.

    ___k.kumara swami
    Poet& sr.journalist
    WARANGAL_U/Hyderabad

    Go to comment
    2020/05/25 at 7:08 am
  • From డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్ on జ్ఞాపకాల పందిరి-7

    [24/05, 23:03] Dr. P Sugunakar/ Janagoan: బాగుంది
    అన్నగారు మీరు రాసిన కథ బాగుంది అవును
    క్యాస్ట్ అడిగిన డాక్టర్ నీ
    ఫోటో లో బంధించారు
    అప్పుడే చెప్పి ఉంటే..!!
    💪
    _____డా.పి.సుగుణా కర్ రాజు,
    సీనియర్ డాక్టర్
    జనగాం జిల్లా ఆసుపత్రి
    జనగాం.

    Go to comment
    2020/05/25 at 6:13 am
  • From NVNchary on జ్ఞాపకాల పందిరి-7

    నా కవితా వధూటి వదనమ్ము నెగాదిగ జూచి రూపు రే
    ఖా కమనీయ వైఖరుల్ గాంచి, ‘భళి భళీ యన్నవాడె’ మీ
    దేకుల, మన్న ప్రశ్న వెలయించి చివుక్కున లేచిపోవుచో
    బాకున గ్రుమ్మి నట్లగును పార్థివ చంద్ర! వచింప సిగ్గగున్
    జాషవా గారి పద్యం గుర్తుకు వచ్చింది.
    మీ వేదనకు అర్థముంది. ఎందుకంటే అలా అడగడం దురదృష్టం. ఎక్కడో ఒకచోట ఎవరో ఒకరు అలా మాట్లాడినా
    అది సాధరణీకృతం కాదన్నది నాభావన. ఆధునిక వ్యవస్థలో
    ప్రస్తుతం అది వ్యక్తిగతమే.ఒకనాటి సామాజిక జాడ్యం
    సడలిపోయిందని నాభావం
    కానీ
    తనువున విఱిగిన యలుగుల
    ననువునబుచ్చంగవచ్చు.నతినిష్టురతన్.
    మనమున నాటిన మాటలు
    వినుమెన్ని యుపాయములవెడలునెయధిపా
    అన్న తిక్కనార్యుని పలుకులు సత్యం
    ఎన్నో ఎత్తుపల్లాలను అధిగమించిన ప్రసాద్ గారు అనుభవాలశిఖరం

    Go to comment
    2020/05/25 at 5:55 am
    • From డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్ on జ్ఞాపకాల పందిరి-7

      Yes sir
      It is there.
      Thank you somuch.
      రెండు ఆణి ముత్యాల వంటి పద్యాలు అందులో పొ ద గ డం చాలా బావుంది.ధన్యవాదాలు మీకు.

      Go to comment
      2020/05/25 at 6:20 am
  • From Deepa on మానస సంచరరే-42: పుట్టినరోజు జేజేలు!

    Another enjoyable read from Smt. Syamala! It made me reminisce all my birthdays as a kid to an adult!

    Go to comment
    2020/05/25 at 3:13 am
  • From శివకుమార శర్మ on చూపుడువేలు కాక మిగతా నాలుగు వేళ్ళు

    కరోనా వ్యాప్తి నరికట్టడానికి తీసుకున్న చర్యలలో విధినిర్వహణలో అత్యవసర పాత్రని నిర్వహించింది వైద్యశాఖతో బాటు రక్షణశాఖ కూడా. అల్లర్లను ఆపడానికి అప్పుడప్పుడూ ప్రభుత్వం కర్ఫ్యూలని విధించడం, ఆ ప్రభుత్వానికి కన్ను పొడవాలన్న సంకల్పంతో కొంతమంది దాన్ని నీరు కార్చడానికి పూనుకున్నట్లుగా వీధులలోకి రావడాన్ని చూడడం ప్రజలు ఎప్పుడో అలవాటు పడ్డారు. ఈ కరోనా సమయంలో కూడా ఆ అలవాటుకు బానిసలైనట్టుగా కొంతమంది వీధులలోకి రావడాన్ని సోషల్ మీడియాలో చూశాం. దానితోబాటే, విధి నిర్వహణ కుంటు పడకుండా అక్కడక్కడ జీపులోనే కూర్చుని భోజనం చేస్తున్న ఎస్సైలు, సీఐలని కూడా. వారు ఈ కథలో ప్రముఖ పాత్ర ధరించడం అభినందనీయం. (వారి కృషికి అభినందనలు తెలుపుదాం అంటే సోషల్ మీడియాలో దాన్ని హేళన చేసిన వ్యక్తులూ ఉన్నారు.) కథలో కావలసినంత డ్రామా ఉన్నది. సందేశాత్మకం. కరోనాతో సంబంధ మున్న అన్నిరకాల అంశాలనీ స్పృశించడం వల్ల కాన్వాస్ విస్తృత మైనది. ప్రభుత్వ సంకల్పాన్ని నీరు గార్చేట్లుగా కొంతమంది ప్రవర్తించకుండా ఉండుంటే కృషికి మాత్రమే కాకుండా ఫలితాలతో కలిపి సి బదులు ఎ గ్రేడ్ వచ్చేది. కరోనా వేలెత్తి చూపింది మాత్రం సమాజంలో ఆంతర్యాన్ని అర్థం చేసుకుని మసులు కోవడంలో ఉన్న విస్తృతమైన గాప్ ని. ఇది దిశానిర్దేశాన్ని ఒక చట్రం మీద కర్రకు కట్టిపెట్టి ఆ చట్రాన్ని గిర్రున తిప్పడం లాంటిది. అంటే, ఇది వేలెత్తి కేవలం ఒకరిని చూపేది గాదు – అందరికీ దీనిలో భాగ మున్నది సత్ఫలితాలకీ, దుష్ఫలితాలకీ గూడా. దీనికి విరుగుడు కనీసం రాబోయే తరాలనన్నా సమాజాన్ని తీర్చిదిద్దేలా – అంటే, కేవలం ప్రతిభావంతులుగా తయారు చెయ్యడం మీద మాత్రమే గాక గాక , సమాజం మీద చెడు కలగజేసే దుష్ఫలితాల గూర్చి ఆలోచించేలా చెయ్యగలిగేలా – విద్యావిధానాన్ని రూపొందించ గల్గడం. ఈ ఆలోచనతో రాసిన నా కథ “రేపటి ఆశాకిరణాలు” ‘రచన’ మాసపత్రిక ఆగష్ట్ 2006 లో వెలువడింది.

    Go to comment
    2020/05/25 at 1:30 am
  • From Girija Peesapati on కాజాల్లాంటి బాజాలు-51: అప్పుడయితే

    చాలా బాగున్అనాయి అక్కయ్యా మీ వదినా మరదళ్ళ పెళ్ళి మాటలు. చక్కని హాస్యం పండింది. అభినందనలు.

    Go to comment
    2020/05/24 at 11:00 pm
  • From డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్ on జ్ఞాపకాల పందిరి-7

    Gyaapakaala pandhiri 7
    Prabhutva udyogulu vidyaavanthulu, antho intho raajyaanga lakshyaalu erigina vaaru. Ayinaa prajaasvaamika bhaavanalanu manasuk ekkinchukunna vaaru arudhu.
    Vidya tho udyogaanni pondhaare kaani, samaajaanni nyaaya sammatham ga avagaahana paruchukunna vaaru, maanaveeyatha ku praadhaanyam ichhe vaaru kula sankuchitaalanu ďhaati raaleka poyina vaaru kokollalu .
    Meeru raasina vivaksha, kaalaanugunam ga maarpulaku guri avuthu vachhindhe kaani samasi poledhu.
    Chaala aasaktikaram ga chitrinchaaru aa naati kula vivaksha ghatana.

    ___Ghanta Rami reddy
    Literary critic
    Hanamkonda

    Go to comment
    2020/05/24 at 10:41 pm
  • From డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్ on జ్ఞాపకాల పందిరి-7

    మంచి గుణపాఠం చెప్పిన వ్యాసం.ఫ్యూడల్ culture nu ఎదుర్కొన్న విధం స్ఫూర్తి వంతం ధన్యవాదాలు 🙏

    _____డా.డి.సుజాత
    విజయవాడ

    Go to comment
    2020/05/24 at 10:36 pm
  • From శివకుమార శర్మ on చివరి తీర్పు

    “అమ్మ వయస్సిప్పుడు అరవై తొమ్మిదిట. నీ వయస్సు ఏభై నాలుగని చెబుతూ వుంటుంది.” శర్వాణి తల్లి పెళ్లి చేసుకుందా మనుకున్నదీ, చేసుకున్నదీ పదిహేనేళ్ళు తక్కువ వయసున్న తమ్ముడి ఆప్తమిత్రుడినా? ఆ తమ్ముడికి ఆప్తమిత్రుడి వయసు అతనికన్నా పదిహేనేళ్లు ఎక్కువ ఉంటుందని అనుకోవడానికి ఆస్కారం లేదు. అదీ, ఒక నలభయ్యేళ్ల క్రితం సంగతి. మళ్లీ, చివర్లో, “మా ఇంటికి వస్తే మాత్రం నీ చెల్లెలికి కానుకలేమీ తీసుకురాకు.” అన్నప్పుడు తల్లికన్నా మామయ్య వయసులో పెద్దవాడు అని తెలుస్తోంది.

    Go to comment
    2020/05/24 at 10:04 pm
  • From డా.కె.ఎల్.వి.ప్రసాద్ on వెళ్ళిపో కరోనా...!

    నాగేశ్వర రావు గారూ,
    నమస్తే.మీరు కవిత్వంలో కూడా అడుగుపెట్టడం ఆనంద దాయకం.
    కరోన మీద మీరు ప్రకటించిన కాలం యుద్దం చాలా పవర్ఫుల్ గా వుంది.మీరు వాడిన పదజాలం వాడిగా,వేడిగా,సూటిగా
    వున్నాయ్.కవిత్వంలో కూడా మీరు రాణించ గలరన్న నమ్మకం నాకు ఏర్పడినది.తరచుగా రాస్తున్డండి.అభినందనలు మీకు.

    ___డా.కె.ఎల్ వి ప్రసాద్
    హనంకొండ

    Go to comment
    2020/05/24 at 9:55 pm
  • From vidadala sambasivarao on మానస సంచరరే-42: పుట్టినరోజు జేజేలు!

    శ్రీమతి శ్యామల గారి”పుట్టినరోజు జేజేలు!”శీర్షిక నేటి యువతకు బాధ్యతలను,జ్ఞాన మార్గాన్నీ బోధిస్తుంది.”పుట్టినరోజు పండగే అందరికీ.. మరి పుట్టింది ఎందుకో తెలిసేది ఎందరికి?”అంటూ సినారే గారి భావోద్వేగ చలనచిత్ర గీతం ద్వారా బాధ్యతా రహితులైన నేటి యువతను ప్రశ్నించారు శ్రీమతి శ్యామల గారు.అంతేనా…బిడ్డల పుట్టినరోజు లను ఆర్భాటంగా జరపాలని తల్లిదండ్రులు ఆశించే రీతిని కూడా వివరంగా చెబుతూ…”కన్నవారి కలలు తెలుసుకోవాలి…ఆ కలల కంట కన్నీరు పెడితే తుడవాలి…”అంటూ నేటి యువతరానికి జ్ఞాన బోధ చేశారు.ఈ వ్యాసంలో విభిన్న అంశాలను క్రోడీకరిస్తూ…Happy birthday పాటకు అసలు మూలాన్ని శోధించి మనకు తెలియ జేయడం ద్వారా ఆమె విషయ పరిశోధనా పటిమ యొక్క విశిష్టత తెలిసిపోతుంది.
    Good morning to all మూలం నుండి American sisters paaty and Mildred j.Hill 19వ శతాబ్దంలో రాసిన “Happy birth day to you”song ఆవిర్భవించింది అని ఎంత మందికి తెలుసు!? వయసు మళ్ళిన వాళ్ళు పుట్టినరోజు వేడుకలకు దూరంగా ఉండకుండా joyana fix “Half bekd”పేరిట కొత్త కోణాన్ని ఆవిష్కరించి…వారిని వేడుకలకు సుముఖులను గావించిన “on your birthday ,it is time to reflect for the passing of time leads to change…” కవిత శ్రీమతి శ్యామల గారి లోతైన దృష్టి కోణం ఆవిష్కరించిన సృష్టే గదా!
    ప్రతి విషయాన్ని విశదీకరించడంలో ఆమె నిరంతర అధ్యయన శీలిగా నా అంతరంగంలో నిలిచిపోయారు.ప్రతి రచయిత శ్రీమతి శ్యామల గారిని ఆదర్శంగా తీసుకుంటే సమాజానికి మేధావులైన రచయితలు లభిస్తారు.
    కళాభివందనములతో
    విడదల సాంబశివరావు.

    Go to comment
    2020/05/24 at 9:29 pm
  • From శరత్ on జ్ఞాపకాలు - వ్యాపకాలు - 8

    బహుముఖ ప్రతిభాశాలి పద్మనాభరావు గారి జ్ఞాపకాలు – వ్యాపకాలు వేటికి అవే ప్రత్యేకం. మూడు ముక్కల్లో చెప్పాలంటే – అవన్నీ తరగని గనులు.

    Go to comment
    2020/05/24 at 8:40 pm
1 2 3 101

All rights reserved - Sanchika™